Da Couch Tomato

An attempt at a new layout, with horrible glitches, and very minimal knowledge of HTML.
Showing posts with label david harbour. Show all posts
Squad goals: Break-even sa box-office.

Si David Ayer ay hindi naman terrible director.

Si David Ayer ay isang writer-director, at ito ay isang valuable commodity sa Hollywood. Ang problema lang ay may kapit sa kanya ang studio na parang asong may kadena sa leeg.

Ang Suicide Squad ay hindi naman terrible film. Totoo, ito'y isang bagong type ng ensemble movie sa aspetong puro anti-hero ang mga bida rito. Pero pakiramdam ko ay solid ang original draft ng screenplay ni Ayer, at feeling ko rin ay maayos naman ang director's cut ng pelikulang ito. Pero siyempre, hindi na natin ito malalaman, dahil ang ni-release sa mga sinehan ay hindi na director's cut. Ang napanood nating lahat ay ang version kung saan marami nang in-alter at pinakialaman ang producers.

"Aminado naman akong mas magaling si Heath Ledger e!"

Ang isang ensemble movie ay isang genre ng pelikula kung saan maraming characters ang bumubuo ng cast, at kung saan ang bawat character rito ay isang protagonist. Ito'y bagong genre lang, at ako lang ang nagpauso ng pangalang ito; nagsimula ito siyempre sa The Avengers ni Joss Whedon noong 2012, at halos ma-perfect na ng Marvel sa Avengers: Age of Ultron noong 2015. Ang Captain America: Civil War na nilabas early this year ay may multiple characters din, pero sa aking opinyon ay hindi ito maituturing na ensemble film dahil iisa lang ang main protagonist dito, at ito'y si Captain America.

Ang sikreto ng ensemble film ay ito: dapat buo ang development ng bawat character sa ensemble. Maari itong gawin the usual way, which is onscreen character development. Pero ang technique ng Marvel ay iba: i-develop na ang mga individual characters through their own stand-alone films.

"Ganda ng shirt mo. Pero baliw ka pa rin."

Ito rin ang binalak ng DC sa pag-release nila ng Suicide Squad. Dahil hindi nila nabigyan ng sariling stand-alone films sina Harley Quinn (Margot Robbie), Deadshot (Will Smith), Diablo (Jay Hernandez) at Enchantress (Cara Delevingne), dinevelop nalang ang characters nila onscreen. Pero dahil dito, naubos ang oras sa character development nila habang ang ibang characters naman ay hindi na gaano na-flesh out. Sana 'yung sequence ni Amanda Waller (Viola Davis) involving 'yung dossiers n'ung mga criminals ay ni-release nalang nila online bilang promotional materials dahil nakasira ito sa flow ng kwento.

Ang character development ni Joker (Jared Leto) ay umaasa sa prior knowledge ng manonood at sa pop culture status ng character. Si Killer Croc (Adewale Akinnuoye-Agbaje) ay interesting character sana, pero hindi ito na-develop dahil kulang sa oras. Gayoon din si Boomerang (Jai Courtney), bagaman hindi masyadong ganoon ka-interesting ang character nito. E si Slipknot, a.k.a. "the man who can climb anything"? Patay agad. Walang kwenta. Actually, 'yung buong plot ay weak. Parang mas nangibabaw ang pagligtas nila sa love life ni Rick Flag (Joel Kinnaman) kaysa sa pagligtas ng mundo.

Ang tanong, maisasalba pa kaya ng DC ang Justice League na lalabas next year? Sana naman. Si Zack Snyder ang hahawak nito, sa panunulat ni Chris Terrio, na siya ring sumulat ng Batman v Superman: Dawn of Justice. Pero actually, kahit na gaano ka-brilliant ng creative team ng isang pelikula, wala rin itong kwenta kung ang producers ay nanonood sa likod nila at nakikialam. So sana bawas-bawasan ang pakikialam at hayaang mag-flow ang creativity, kasi ito ang kinakailangan ng DC ngayon kung balak pa nila habulin ang Marvel at their own game.

Bigyan niyo na ng stand-alone film, utang na loob.



Suicide Squad. USA. 2016.



Original na rating: 6.5/10
Scary at dark na Enchantress: +0.1
Maagang pagkamatay ni Slipknot: -0.1
Manipis na characterisation ni Joker: -0.1
Back story ni Deadshot: +0.1
Back story ni Harley Quinn: +0.1
David Harbour from Stranger Things: +0.1
Final na rating: 6.7/10
Actual title card. Very Stephen King-y.

Sa opening credits pa lang, medyo may idea ka na kung ano ang ie-expect mo sa bagong series na ito ng Netflix. Tingnan niyo ang font ng title. Hindi ba parang libro ni Stephen King?

Siyempre, ang feel din ng show na ito ay parang Stephen King. Meaning may something supernatural involved. 'Yung supernatural na iyon ay ang stranger things na tinutukoy sa title.

Ang Stranger Things ay may walong episode, at bawat episode ay pinangalanan bilang "chapter". At ang title ng Chapter 1? "The Vanishing of Will Byers". Alam na.

Nahiya lang siya magpakita kasi may balancer pa ang bike niya. 

Magsisimula ang series na may apat na magkakaibigang batang lalaki. Si Will Byers (Noah Schnapp) ay bigla nalang nawala pagkagaling sa isang 10-hour Dungeons & Dragons session kasama ang tatlo pa niyang kaibigan. Siyempre, nag-alala ang nanay niyang si Joyce (Winona Ryder) at ang kuya niyang si Jonathan (Charlie Heaton), at ang subsequent episodes ay tungkol sa paghahanap ng buong bayan kay Will, complete with search party and all led by Hawkins chief of police Jim Hopper (David Harbour). And of course, may sarili ring paghahanap ang "The Gang" (mga tropa ni Will), at sa kanilang paghahanap, matatagpuan nila si Eleven, ang creepy but powerful skinhead girl na maganda naman pala n'ung nagsuot ng wig. Instrumental si Eleven sa paghanap kay Will at sa pagtalo sa villain na si Dr. Brenner (Matthew Modine).

The Gang: (L-R) Lucas (Caleb McLaughlin), Dustin a.k.a. Toothless (Gaten Matarazzo), Mike (Finn Wolfhard), at Eleven (Millie Bobby Brown)

Ang Stranger Things ay set in 1983, at dito pa lang ay nostalgia trip na ito. Kahit sa Pilipinas ka lumaki, nostalgic pa rin ito hindi lang dahil sa soundtrack (Toto's "Africa", come on) kundi pati na rin sa feel ng hair and wardrobe na madalas natin nakikita sa pelikula at TV noong araw. Ngunit hindi lang sa mga aspetong iyon humuhugot ng nostalgia ang series na ito. Marami rin ang 80s homages at 80s references.

Official hairstyle n'ung 80s ay bunot. 

Sa references muna: Nariyan siyempre ang Dungeons & Dragons. Para sa mga batang hindi nakakaalam, ito ang granddaddy ng lahat ng modern roleplaying games ngayon, pero nilalaro sa pamamagitan ng pen and paper at dice. Isa pang reference ay Star Wars, at ang pang-asar kay Lucas dito ay "Lando Calrissian", siguro dahil sa kulay niya. Hindi ako sure.

Sa homages naman, nariyan siyempre ang The Goonies, because, you know, children. Mayroong din E.T. the Extra-Terrestrial, dahil sa BMX bikes galore. Actually, napakaraming pelikula kung saan nagbigay ng homage ang Stranger Things, at masyadong mahaba kung isulat ko pa, kaya ito nalang ang link.

"Basta hindi mamamatay character ko, ha? I have bills to pay."


Bagamat napakagaling ng performance ni Winona Ryder dito at kuhang-kuha niya ang kabaliwan ng isang nanay na nawalan ng anak, nasapawan ang acting niya ng mga bata. Ang gagaling nilang lahat, at napaka-natural at totoo ng performance nila, na tipong parang gusto ko silang puntahan at sumali sa kanilang D&D game. Parang ang sarap nilang kalaro.

Sa isang interview with the Duffer Brothers (identical twins Matt and Ross Duffer) na creators ng series at directors ng majority ng episodes, nabanggit nila ang advantage ng pag-release sa Netflix. Sa Netflix kasi, kahit divided into episodes ang isang series, sabay-sabay nila nire-release ang lahat ng episodes, hindi weekly tulad ng sa network at cable TV. Sabi nila, sa ganitong paraan daw, nagiging parang libro ang show, na pwede mo basahin from cover to cover, at kung may gusto kang balikan na chapter, pwede rin. Parang Stephen King book nga, in essence. Ngunit sa ibang tao naman, myself included, may ibang advantage ang Netflix style: binge-watching. Dahil ang modern viewer ay ayaw na ayaw mabitin.

Nakahalik pa si Mike kay Eleven. Lucky bastard.



Stranger Things. Netflix. USA. 2016.



Original rating: 8/10
Walang Natalia Dyer nudity: -0.1
Performance ni Winona: +0.1
Performance ng mga bata: +0.2
Villainy ni Matthew Modine: +0.1
80s references: +0.05
80s homages: +0.05
Binge worthiness: +0.1
Final na rating: 8.5/10
Exclusive Media/EFF

Before we begin, I need to get a question out of the way: what do you call this type of movie?

Exclusive Media/EFF
"Uh... buddy cop?"

Premium Blogspot Templates
Copyright © 2012 Da Couch Tomato